«Φως έλαμψε στην καρδιά μου»
Γεννήθηκα το 1961 στην Αθήνα μέσα σε μια εξαμελή οικογένεια. Αν και με οικονομικές δυσκολίες ζούσαμε αρμονικά και με αγάπη μεταξύ μας γονείς και παιδιά.
Η σχέση μας με το Θεό ήταν καθαρά τυπική σύμφωνα με τα πατροπαράδοτα ήθη και έθιμα και αυτό μεταδόθηκε και σε μένα από μικρή ηλικία. Διανύοντας την εφηβική μου ηλικία και τελειώνοντας τα μαθητικά μου χρόνια έγινα ατίθαση, απειθής στους γονείς μου, μανιώδης καπνίστρια, βλάσφημη, προσπαθώντας να γεμίσω με ξενύχτια, διασκεδάσεις και εφήμερες σχέσεις το κενό που υπήρχε στη ζωή μου. Όμως όλα αυτά δεν μου έδιναν τίποτε άλλο παρά μια προσωρινή ικανοποίηση και χαρά, μαζί με ενοχές, μοναξιά και τύψεις. Ο Θεός για μένα ήταν μια ανώτερη, απρόσιτη δύναμη που δεν μ’ ενδιέφερε, παρά μόνο σε περίπτωση σοβαρού κινδύνου.
Παντρεύομαι στα 24 μου χρόνια με τις καλύτερες προϋποθέσεις για μια ευτυχισμένη ζωή. Όμως μετά από 4 μήνες ο γάμος μας έφτασε στο απροχώρητο από συνεχιζόμενες διαμάχες και διαφορές χωρίς σοβαρούς λόγους. Σ’ αυτή την δύσκολη περίοδο της ζωής μου, θυμήθηκα τα λόγια που μου είχαν πει κάποτε: «Εάν ποτέ έρθεις σε δύσκολη θέση, ζήτα μέσα από την καρδιά σου τον ζωντανό και αναστημένο Ιησού Χριστό και θα σου φανερωθεί». Έτσι μια βραδιά Αυγούστου, απελπισμένη καθώς ήμουν, σήκωσα ψηλά τα μάτια μου στον ουρανό και ζήτησα από τον Ιησού Χριστό εάν υπάρχει να μας δείξει ποιος φταίει και τι φταίει για όλα αυτά και τότε σε όραμα είδε μπροστά του ο άντρας μου τον σατανά να του χαμογελάει. Η αποκάλυψη αυτή μας συγκλόνισε και μας έκανε να σκεφτούμε σοβαρά για τον Θεό.
Έτσι, τον Σεπτέμβρη του 1985 μετά από πολύ επιφύλαξη, βρέθηκα σ’ ένα κήρυγμα ν’ ακούω απλά και κατανοητά τον Λόγο του Θεού μαζί με τον άντρα μου. Εκεί για πρώτη φορά στη ζωή μου γονάτισα και ζήτησα από τον Θεό να με συγχωρέσει και να με κάνει θυγατέρα Του. Σαν απάντηση δάκρυα χαράς, ευγνωμοσύνης και απέραντης αγάπης για όλους ήταν από τα λίγα συναισθήματα που ένιωσα. Ήταν η στιγμή της αναγέννησης μου χωρίς την όποία κανείς δεν δύναται να ιδεί την βασιλεία του Θεού. Ιωάν.γ:3. Από τότε άρχισε μια νέα πορεία στη ζωή μου μ’ Αυτόν που μου έγινε Σωτήρας, Πατέρας, καταφύγιο, φίλος, βοηθός. Μας ένωσε με τον άντρα μου με δεσμά αγάπης όλα τα παλαιά πέρασαν, τα πάντα έγιναν νέα. Βαπτίστηκα εν ύδατι κάνοντας το θέλημα του Θεού και έλαβα την δωρεά του Αγίου Πνεύματος με πολύ δύναμη κατά την επαγγελία του Κυρίου μας Πράξ. 2:38.
Μας εμπιστεύτηκε και μας χάρισε τρία παιδιά και τώρα κρατώντας στην καρδιά τον Λόγο του Θεού και τις υποσχέσεις Του, προχωράμε μέσα από την στενή οδό προς τον ουρανό, περιμένοντας την επιφάνεια του Μεγάλου Θεού και Σωτήρα μας. Γνωρίζοντας ότι θα είναι μαζί μας όλες τις ημέρες της ζωής μας, σε χαρά και σε λύπη, σ’ ευρυχωρία και σε στεναχώρια, χωρίς να μας εγκαταλείψει, αγωνιζόμαστε να ζήσουμε σωφρόνως, δικαίως και ευσεβώς εν τω παρόντι πονηρό αιώνα.
Εύχομαι κάθε ειλικρινή και ταπεινή καρδιά, κάθε πληγωμένο προβατάκι ν’ ακούσει τη φωνή Του και ν’ ακολουθήσει τον καλό Ποιμένα για να αποκτήσει ζωή αιώνια, ειρήνη και ευλογία επιστρέφοντας κοντά Του και να γνωρίσει την μόνη αλήθεια που βρίσκεται μέσα στο Ευαγγέλιο καθώς δεν υπάρχει δι’ ουδενός άλλου η Σωτηρία, ούτε όνομα άλλο υπό τον ουρανό δεδομένο μεταξύ των ανθρώπων δια του οποίου πρέπει να σωθώμεν. Πράξ. δ:12 παρά μόνον τ΄Όνομα του Ιησού Χριστού.
